Դիմել բժշկի

Լեղուղիների ինտրեվենցիոն ռադիոլոգիա

Որո՞նք են լեղուղիների միջամտությունները

 

Լեղականգի (խոլեստազ) դեպքում լեղին չի հոսում լյարդից դեպի 12-մատնյա աղի, և կուտակվում է լյարդում,  ինչը հնարավոր է լեղածորանի նեղացման կամ խցանման արդյունք լինի:

Լեղուղիների ինտերվենցիոն ռադիոլոգիան միտված է խոլեսատզի (լեղականգ) վերացմանը, մինիմալ ինվազիվ քիչ վնասակար միջամտություններիի միջոցով:  Արյան մեջ բարձր բիլիռուբինի ցուցանիշներով հիանդներին,  որպես առաջին էտապ միջամտություն՝  կատարվում է լեղուղիների   միջմաշկային միջլյարդային արտաքին դրենավորում:

                                                       

Այս միջամտության արդյունքում ներլյարդային կամ արտալյարդային լեղածորանի մեջ  դրենաժային խողովակ է տեղադրվում ինչի շնորհիվ հնարավորություն է ստեղծվում ապահովել լեղու արտահոսք լեղուղիներից և այդպիսով վերացնել խոլեստազը: 

Լեղուղիների արտաքին դրենավորումը  առավել օպտիմալ և անվտանգ բուժական տարբերակն է՝  մեխանիկակն դեղնուկի արդյունքում առաջացած լյարդային անբավարարության հետ նահանջի:


Լեղուղիների ներքին դրենավորումը կամ ստենտավորումը հիմնականում կատարվում է լեղուղիների արտաքին դրենավորումից հետո երբ բիլիռուբինի ցուցանիշները արյան մեջ կարգավորվում են և նահանջում է լյարդային անբավարարութունը:

Լեղուղիների նիտինոլային ստենտավորումը իրականցվում է  լեղուղիների անցանելիությունը վերականգնելու նպատակով: Այս միջամտությունը հինականում կատարվում է այն դեպքում երբ լեղածորանները խցանման պատճառը հանդիսանում է ուռուցքային հիվանդությունը:

Լեղածորանի մեջ տեղադրված նիտինոլային ստենտը հետագայում պաշտպանիչ կմախքի/հենքի դեր է կատարում,  լեղածորանի նեղացած լուսանցքը ստենտի միջոցով բացվում է և հնարավորություն ստեղծվում խաթարված  լեղու հոսքի վերականգնմանը բնականոն ուղիով:

Հաճախ խոլեսատզի պատճառ է հանդիսանում լեղածորանում քարերի առկայությունը, որը հանդիսանում է լեղաքարային հիվանդության բարդություն ։ Լեղուղիների վրա իրականացվող մինիմալ ինվազիվ  միջամտութունների շնորհիվ հնարավոր է իրականացնել քարերի հեռացումը։

Միջմաշկային ճանապարհով մուտք գործելով  լեղուղիներ՝ հատուկ գործիքավորման օգնությամբ քարերը հնարավոր է հեռացնել:

Փոքր ու միջին տրամաչափի քարերը հնարավոր է հատուկ բալոն-լայնիչի օգնությամբ լեղածորանից հրել դեպի 12-մատնյա աղիք, իսկ 5մմ-ից մեծ քարերի դեպքում բալոնն օգտագործվում է դեպի 12 մատնյա աղիք մուտքը լայնացնելու համար:

 

Ինչպես է կատարվում միջամտությունը

Լեղածորանի ասեղնածակումը սովորաբար կատարվում է քնաբեր դեղորայքի և տեղային անզգայացման ներքո, թեպետ երբեմն, կախված տվյալ հիվանդի վիճակից և տարիքից, հնարավոր է կիրառվի ընդհանուր անզգայացում:

Պացիենտը պառկում է մեջքի վրա: Միջամտությունը կատարվում է ռենտգենային,  և ուլտրաձայնային հսկողության պայմաններում՝ ասեղնածակման ուղղությունը հսկելու համար:

Ինտերվենցիոն ռադիոլոգը մաշկի միջով բարակ ասեղ է ներմուծում լյարդի աջ կամ ձախ բլթի լեղուղիներ: Աջ բլթի ասեղնածակումը կատարվում է միջկողային տարածությունով իսկ ձախ բլթի դեպքում՝ կրծոսկրից  ներքև որովայնի առաջային մակերեսի վերին հատվածով:

Ասեղնածակումից հետո ինտերվենցիոն ռադիոլոգը ներարկում է կոնտրաստանյութ, որն օգնությամբ ռենտգեն պատկերներովվիզուալիզացվում է լեղածորանը: Այնուհետև լեղածորանի մեջ ներմուծվում է  կաթետեր և ուղղորդող լար : Որից հետո հստակ լինում է կողմնորոշվել լեղածորանների ընդհատման մակարդակը և պատճառը և կիրառելով հատուկ ԻՌ տեխնոլոգիա իրականացնել լեղածորանների դրենավորում կամ ստենտավորում:

 Դրենաժային կաթետերն ունի մի քանի անցք, որոնց միջոցով լեղին դրենավորվում է՝ արտաքին դրենավորման պարագայում դեպի դուրս՝ պարկի մեջ, իսկ ներքին դրենավորման պարագայում և դեպի դուրս և դեպի ներս՝ աղիներ: Պարկն ամրացվում է մաշկին մի քանի օր շարունակ, մինչևբիլիռուբինի մակարդակը արյան մեջ կարգավորվի: Ներքին դրենավորման դեպքում դրենաժային կաթետերը օրական 1-2 անգամ լվացվում է նատրիումի քլորիդով, որպեսզի անցքերը չխցանվեն:

 

Ինչու՞ է կատարվում միջամտությունը

Միջամտությունը կատարվում է լեղուղիների անցանելիությունը ապահովելու և լեղուն արտահոսք կամ ներհոսք ապահովեու նպատակով։ Որպես այլընտրանք միջոց հանդիսանում է լեղուղիների վրա կատարվող էնդոսկոպիկ միջամտությունները։

 

Որոնք են վտանգները

Ամենատարածված բարդությւոնը արյունահոսությունն է դեպի լեղուղիներ, սովորաբար՝ երակից: Հիմնականում բուժման կարիք չի լինում, այն վերականգնվում է ինքնուրույն: Երբեմն լեղուղիներ ինֆեկցիայի մուտքի դեպքում կարող է առաջանալ լեղուղիների բորբոքում ՝ խոլանգիտ, ինչը կարող է ուղեկցվել դողով սարսուռով և մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացմամբ: Այս դեպքում նշանակվում է սպեցիֆիկ հակաբակտերիալ բուժում: 

 

 

 

թարգմանությունը` irg.am
աղբյուրը՝ cirse.org